6487
تاریخ انتشار : 10:51:54 , 1397/07/13    ارسال به دوستان |    نسخه چاپی  

برگزاری نشست تخصصی بررسی دوسالانه‌های مجسمه‌سازی
مریم آموسا: نخستین نشست تخصصی‌ نقد و بررسی دوسالانه‌های هنری با تمرکز بر دوسالانه هفتم مجسمه‌سازی ایران با حضور کامبیز صبری٬ حمید شانس٬ بهداد لاهوتی٬ محرومی٬ صفا سبطی و عباس مجیدی از سوی انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران برگزارشد.

به گزارش ايوانا، در ابتداي اين نشست عباس مجيدي رئيس هيئت مديره انجمن هنرمندان مجسمه‌سازان گفت: برگزاري اين نشست تخصصي پيرامون دوسالانه‌هاي مجسمه‌سازي که تاکنون برگزار شده، فرصتي را براي ما فراهم مي‌کند که با بررسي نقاط قوت و ضعف اين رويداد در دوره‌هاي گذشته، بتوانيم با قدرت و امکانات بيشتر براي برگزاري دوسالانه هشتم مجسمه‌سازي تهران، سياست‌گذاري کنيم.

او افزود: در فرصتي که تا برگزاري دوسالانه هشتم پيش رو داريم، انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ايران قصد دارد، نشست‌هاي متعددي را پيرامون دوسالانه برگزار کند تا از نقطه نظرات بيشتر مجسمه‌سازان براي هرچه بهتر برگزار شدن اين رويداد بهره‌مند شويم.

مجيدي افزود: عموما دوسالانه‌ها بر اساس سياست‌گذاري که دارند شکل اجراي اين رويداد را مشخص مي‌کنند و برگزارکنندگان نيز برنامه‌هاي استراتژي را در دل سياست‌گذاري ميديدند، همين رويکرد خودش مسائل مختلفي را به وجود مي‌آورد. هدف ما از پرداختن به مسائل پايه‌اي برگزاري دوسالانه اين است که بتوانيم استراتژي‌هاي درستي براي ورود به موضوع سياستگذاري داشته باشيم.

او ادامه داد: به هر حال دوسالانه مجسمه‌سازي هفتم با همه فراز و نشيب‌هايش در سال 1396 برگزار شد و دستاوردهاي خوبي هم داشت. براي برگزاري دوسالانه بي‌شک همه ما آرمان و اهدافي داريم، اما بايد واقع بين باشيم و قبول کنيم که دوسالانه مجسمه‌سازي را براساس بضاعت‌مان به بهترين شکل ممکن برگزار کنيم.

هدف اصلي دوسالانه دفاع از مجسمه‌سازي است

صفا سبطي يکي از اعضاي هيات مديره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز گفت: هدف اصلي ما اين است که با شنيدن نقاط قوت و ضعف دوسالانه‌هاي مجسمه‌سازي تهران، بتوانيم دوسالانه هشتم را به بهترين شکل ممکن برگزار کنيم. براي برگزاري هشتمين دوسالانه مجسمه‌سازي بايد براي آن هدف مشخصي تعيين کنيم. وقتي هدف اين رويداد مشخص و روشن باشد مي‌توانيم سياست‌گذاري دقيقي براي آن کنيم و با نقشه راه دقيق اين رويداد را پيش ببريم.

او افزود: همه دوسالانه‌هايي که در سطح دنيا برگزار مي‌شوند، هدف‌هاي روشني دارند. مثلا دوسالانه‌اي که در ونکور برگزار مي‌شود و آثاري که در اين رويداد در معرض ديد مخاطبان قرار مي‌گيرد، دوره‌اي تغيير مي‌کنند، هدف اين رويداد آموزش هنر مجسمه‌سازي به جوانان است.

سبطي ادامه داد: ما بايد ببينيم هدف‌مان از برگزاري دوسالانه چيست؟ آيا قصد داريم يک نمايشگاه بزرگ با مجسمه‌هاي متعدد و متنوع بزرگ‌تر از نمايشگاه‌هاي انجمن مجسمه‌سازان برگزار کنيم؟ هدف اصلي دوسالانه دفاع از مجسمه‌سازي است. پرسش اصلي اين است که با برگزاري اين رويداد قصد داريم که از مجسمه يا مجسمه‌سازان دفاع کنيم. اين دو مقوله مختلف است که مسير ما را شکل مي‌دهد.

او افزود: اگر ما بخواهيم از مجسمه‌سازان دفاع کنيم در دوسالانه شاهد مجموعه متنوعي از آثار مجسمه‌سازان خواهيم بود. اما اگر بخواهيم در دوسالانه از مجسمه‌سازي دفاع کنيم بايد به دوسالانه با رويکرد پژوهشي نگاه کنيم و ببينيم مجسمه‌سازي امروز ما کجا قرار دارد و کجا قرار است برويم.

به گفته اين عضو هيات مديره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ايران، دوسالانه يک نهاد است و جدا از اين که خودش يک اتفاق است، اتفاقات ديگري را نيز رقم خواهد زد و بر روي جريان مجسمه‌سازي ايران در سال‌هاي آتي نيز تاثير مي‌گذارد. از اين رو اگر در دوسالانه قرار است از مجسمه‌سازي دفاع کنيم بايد ببينيم آيا از جريان آوانگارد مجسمه‌سازي ايران دفاع کنيم يا نه! در دوسالانه بايد در کنار جريان آوانگارد از مجسمه‌سازان نيز دفاع کنيم.

 او ادامه داد: هر رويدادي يک ساختاري دارد و هر ساختاري از اجزاي متعدد و متنوعي تشکيل شده است و اين اجزا بايد با هم خوب کار کنند تا ساختار به خوبي بتواند عمل کند. وقتي اجزا با هم خوب چفت و بست نشده باشند پس عملکرد درستي هم نمي‌توانيم از آن ساختار انتظار داشته باشيم.

سبطي ادامه داد: در کشور ما مرسوم شده پس از هر دوسالانه مخالف و موافقاني دارند اين اخلاف نظرها از کجا ريشه مي‌گيرد. در مواجه با چنين مشکلاتي بايد راحت سخن بگويم. يکي از ضعف‌هايي که به دوسالانه مجسمه‌سازي هفتم مي‌گيرند، اين است که چرا پيشکسوتان در اين رويداد شرکت نکرده‌اند؛ بايد بررسي کنيم که اين انتقادها وارد هستند يا نه.

او افزود: اگر قرار است به جريان مجسمه‌سازي ايران کمک کنيم، بايد ساختار دوسالانه کارا طراحي شود و براي رشد جريان مجسمه‌سازي ايران درست برنامه‌ريزي کنيم و هدف‌گذاري‌هاي‌مان درست باشد. در دوسالانه مجسمه‌سازي هفتم به نظرم در ساختار دوسالانه دست کاري شد و شرايطي براي جريان‌سازي فراهم شد و اجزاي جديدي وارد اين ساختار شد که برخي از اين اجزا از جمله تم به اين ساختار اضافه شد. مثلا من اصلا با تم مخالف نيستم، به نظر من تم يک مساله اجتماعي است. ما همه‌مان در تم مشترک هستيم. چون داريم در يک اجتماع زندگي مي‌کنيم.

دوسالانه‌هاي بزرگ روي هنرمنداني خاص سياست‌گذاري مي‌شود

کامبيز صبري نيز در اين نشست گفت: وقتي صحبت از دوسالانه مي‌شود بايد ببينيم دوسالانه چگونه نمايشگاهي است و در دوسالانه چه اثري قابليت ارائه دارد. دوسالانه به رويداد هنري گفته مي‌شود که هر دو سال يک بار برگزار مي‌شود اما متاسفانه در ايران اين رويداد گاه شش سال يک بار برگزار مي‌شود.

او افزود: زماني که قصد داريم درباره اهداف دوسالانه صحبت کنيم به واقع‌بيني احتياج داريم که اگر با اتفاق بدي هم در جريان برگزاري اين رويداد مواجه شديم زياد به ما برنخورد. بايد به صراحت بگويم که دوسالانه‌هاي بزرگ با رويکرد سرمايه‌گذاري روي جريان يا هنرمنداني خاص سياست‌گذاري مي‌شود.

اين مدرس دانشگاه ادامه داد: در برگزاري دوسالانه‌هاي بزرگ نمايشگاه‌گردان‌هاي مهم دنيا نقش دارند. نمايشگاه‌گردان‌ها با رابطه‌اي که با گالري‌ها و هنرمندان دارند، هنرمنداني را به دوسالانه‌ها معرفي مي‌کنند که يا روي آن ها سرمايه‌گذاري شده يا قرار است که روي آن‌ها سرمايه‌گذاري شود. حضور برخي از هنرمندان در دوسالانه با توجه به کليد خوري که نام‌شان در اينترنت دارد، موجب بهتر ديده شدن يک دوسالانه مي‌شود.

او افزود: دوسالانه‌ها مجالي براي معرفي هنرمندان پيش‌رو و دستاوردهاي آن‌ها و معرفي هنرمندان جوان شکل گرفته است. دوسالانه‌ها در آينده اقتصادي هنرمندان نقش دارد. هنرمنداني که آثارشان در دوسالانه پذيرفته مي‌شود، مي‌بينيم که نام‌شان در دوسالانه‌هاي مهمي که در سال‌هاي بعد برگزار مي‌شود، ديده مي‌شود. نمايشگاه‌ها و دوسالانه‌هاي مهم بودجه دارند و وقتي هنرمندي به دوسالانه مهمي راه پيدا مي‌کند بي‌شک سال بعد با يک بودجه 200 هزار يورويي يک کار ديگري از او مي‌خواهند و همين طور سفارش‌هاي متعدد براي شرکت در نمايشگاه‌ها و دوسالانه‌ها با بودجه‌هاي بالا از او مي‌خواهند.

صبري ادامه داد: از اين رو نمي‌توان نقش اقتصادي دوسالانه‌ها را در آينده هنرمندان ناديده گرفت. در هنر اگر سرمايه‌گذاري نباشد آدم‌ها نمي‌توانند کاري پيش ببرند. مثلا مکتب هرات با سرمايه سلاطين شکل گرفته و توانسته هنرمنداني چون کمال‌الدين بهزاد را در درون خودش بارور و شکوفا کند. دوره درخشان هنر معاصر در ايران نيز با حمايت دولتي شکل گرفته است.

صبري با بيان اين مطلب که دوسالانه جاي هنرمندان حرفه‌اي است گفت: البته ممکن است که يک هنرمند تازه کار باشد اما با يک اثر کاملا حرفه‌اي و با انديشه به دوسالانه راه پيدا کرده باشد.

او افزود: يکي از مشکلات اساسي که در برگزاري دوسالانه مجسمه‌سازي با آن روبرو هستيم اين است که تاکيدمان صرفا روي مجسمه است در حالي در بيشتر دنيا امروزه دوسالانه هنر برگزار مي‌کنند و هميشه با اين مشکل روبرو هستيم که در دوسالانه چه بکنيم و معمولا در آخر دوسالانه‌ها از دست ما خارج مي‌شوند.

او ادامه داد: معمولا در دوسالانه‌ها برخي از آثار که رويکردي سياسي و اجتماعي دارند، از ميان انتخاب‌ها بالا مي‌آيند و اين سوال و اعتراض براي بسياري پيش مي‌آيد که چرا اين اثر انتخاب شد و يا برگزيده شد. گردانندگان رويداد هم به نوعي حق دارند چون دوسالانه هنر در ايران نداريم، مجبورند اين هنرمندان مستعد را با انتخاب در دوسالانه مورد تشويق قرار بدهند.

صبري با اشاره به آمار شرکت‌کنندگان و برندگان دوسالانه‌ها در ايران گفت: براساس آمار دوسالانه‌هايي که ما تاکنون در ايران برگزار کرده‌ايم موفق نبوده‌اند. کمتر از ?? درصد برندگان دوسالانه‌ها زندگي حرفه‌اي را ادامه داده‌اند و از?? درصد برندگان اين رويدادها اصلا خبري نيست و معلوم نيست که چه کار دارند، مي‌کنند. در صورتي که اگر شما به دوسالانه ونيز نگاه کنيد ?? درصد برندگان هنرمنداني هستند که قرار است بعدها نام‌شان به کتاب‌هاي تاريخ هنر راه پيدا کند.

صبري ادامه داد: متاسفانه بخشي از تمرکز ما در دوسالانه‌ها به سمتي مي‌رود که چگونه برنده شويم و اين قضيه به صورت فرهنگي آن قدر بال و پر پيدا مي‌کند که برنده شدن‌ها در کشور ما نقش سازنده‌اي پيدا نمي‌کند.

او با بيان اين مطلب که امروزه دوسالانه‌هاي قدرتمند از صحبت‌هاي ساده و روان يک هنرمند شکل مي‌گيرند، گفت: در دوسالانه‌هاي مهم دنيا هم تلاش مي‌کنند تا به هنرمنداني که به يک گويش خاص هنري رسيده، فرصت‌هاي بيشتري داده شود، نه اين که يک نفر را به عنوان برگزيده انتخاب کنند تا تمام اتکاي هنري جامعه بردوش آن هنرمند باشد.

اين مدرس دانشگاه ادامه داد: بايد براي شرکت‌کنندگان در دوسالانه، زندگي هنري‌شان اهميت داشته باشد نه اين که چقدر شرکت در دوسالانه و برگزيده شدن در آن مي‌تواند زندگي آن‌ها را تکان بدهد.

او ادامه داد: در دوسالانه مجسمه‌سازي بايد شرايطي فراهم شود تا هنرمنداني را با مجموعه کار دعوت کنيم تا آدم‌ها بيايند با انديشه اين هنرمند آشنا شوند، ضمن اين‌که، اين حرکت به بخش چيدماني دوسالانه هم کمک مي‌کند و در کنار آن شرايطي را فراهم مي‌کنند که آثاري به صورت مجموعه کار شده‌اند پس از پايان دوسالانه در قالب نمايشگاه انفرادي در گالري در معرض ديد مخاطبان قرار گيرند.

صبري با اشاره به دوسالانه‌هاي مهم دنيا که حاميان مالي متعددي دارند گفت: متاسفانه در ايران هنرمند با هزينه شخصي‌اش اثرش را خلق مي‌کند و پس از اين که اثرش در دوسالانه ديده نشد، دل‌زده مي‌شود. شايد تا مدت‌ها هم به خاطر ناتواني مالي و دل‌زدگي نتواند اثر ديگري خلق کند. اما در دوسالانه‌هاي مهم دنيا هنرمندان حامي مالي دارند و در هر دوسالانه‌‌اي که دعوت مي‌شوند بودجه‌اي براي آن‌ها اختصاص داده مي‌شود تا اثرشان را خلق کنند.

او افزود: دوسالانه بايد نقش حمايتي از هنرمندان را بازي کند. بايد شرايطي فراهم کند تا هنرمندي که در دوسالانه اثر خوبي خلق کرده، بتواند اثرش را در جاي ديگري به نمايش بگذارد و ديده شود. متاسفانه در ايران دوسالانه‌ها نتوانسته‌اند از پس اين نقش‌هاي خود به خوبي برآيند.

صبري با مقايسه دوسالانه‌هاي ايران با دوسالانه‌هايي که در کشور آلمان و آلماني زبان برگزار مي‌شود، گفت: در اين دوسالانه‌ها با آثاري مواجه مي‌شويد که کاملا تکراري هستند و اصلا قرار نيست که کار جديدي باشند. مثلا تم دوسالانه گروه زيرو است. يعني آدم‌هايي که مثل گروه زيرو کار مي‌کنند. ما نمي‌توانيم با نگاه التقاطي بگويم که حالا دوسالانه ما بايد شبيه دوسالانه‌هاي کدام کشور باشد. بايد دوسالانه مجسمه‌سازي ما قابليتي داشته باشد که در آن شاهد حضور مجسمه‌سازاني باشيم که مشغول فعاليت هستند.

او در بخش پاياني سخنانش گفت: دوسالانه‌هاي ما بايد به سمتي برود که آدم‌هاي توانمندي داشته باشيم که آن‌ها چند سال بعد دوسالانه‌هاي قدرتمندتري را با حضور برگزيدگان اين دوسالانه‌ها برگزار کنند. شما دوسالانه ونيز را ببينيد با چه رويکردي شکل گرفته و امروزه در اين دوسالانه چه اتفاقات خوشايندي براي هنرمندان اتفاق مي‌افتد و چه عددهايي در اين دوسالانه جا به جا مي‌شود.  دوسالانه‌هاي مهم دنيا برگزيدگاني دارند که اين برگزيدگان به دوسالانه‌هاي مهم دنيا معرفي مي‌شوند، پرسش اين‌جاست کدام يک از دوسالانه‌هايي که تاکنون ما برگزار کرده‌ايم چنين ويژگي داشته‌اند. اما بايد در نظر بگيريم از فرصت کوتاه زندگي هنري‌مان بايد در حد توان‌مان درست استفاده کنيم.

هنرمندان حرفه‌اي دوسالانه مجسمه‌سازي را قبول ندارند

بهداد لاهوتي نيز در ادامه اين نشست گفت: رويکرد و اهداف دوسالانه مجسمه‌سازي تهران در دوره‌هايي که تاکنون برگزار شده، بسيار متفاوت بوده است. مثلا دوسالانه چهارم با هدف دفاع مجسمه‌سازي برگزار شد، دوسالانه پنجم با هدف بينابين شکل گرفت و از دوسالانه ششم به بعد رويکردها نسبت به اين رويداد تغيير کرد و دوسالانه بيشتر جنبه رقابتي به خود گرفت و در اين رويداد دنبال هنرمندان حرفه‌اي بوديم.

او افزود: ممکن است براي برخي اين پرسش بوجود آيد که هنرمندان حرفه‌اي کجا هستند، بايد بگويم که هنوز بسياري از هنرمندان حرفه‌اي دوسالانه مجسمه‌سازي را قبول ندارند، برخي علاقه‌اي به شرکت در اين رويداد از خود نشان نمي‌دهند، شايد يکي از دلايل‌شان اين باشد که تيم برگزاري اين رويداد را قبول ندارند.

به گفته لاهوتي همواره پيش از برگزاري و در هنگام برگزاري دوسالانه‌ها حرف و حديث بسيار است. برخي از سوء‌تفاهم‌ها موجب مي‌شود که برخي از هنرمندان در اين رويداد شرکت نکنند.

او افزود: يکي از نقاط ضعف ما هنگام برگزاري هفتمين دوسالانه مجسمه‌سازي اين بود که فيلمي درباره مجسمه‌سازي نداشتيم و کامبيز صبري با فيلمي که از آقاي حشمت در اختيار تيم برگزارکننده اين رويداد  گذاشتند، کمک کردند تا بخشي از خلاء موجود را برطرف کنيم. ما مجسمه‌سازان عضويي از يک خانواده هستيم بايد همه با هم کمک کنيم تا مهم‌ترين رويداد مجسمه‌سازي‌مان به بهترين شکل ممکن برگزار شود.

لاهوتي ادامه داد: بايد قبول کنيم که در ايران تجربه کمي براي برگزاري دوسالانه مجسمه‌سازي داريم و در کنار آن مشکلات متعددي نيز براي برگزاري اين رويداد داريم. يکي از بزرگ‌ترين مشکلات ما اين است که مکان مناسبي براي برگزاري دوسالانه نداريم. يکي از بدترين فضاهايي که براي برگزاري دوسالانه اختصاص داده شد موزه هنرهاي معاصر بود. يک اثر دو متر در دو متر را نمي‌توانستيم از درب موزه به داخل بياوريم و همين موجب شد اثري که هنرمندش براي خلق آن زحمت کشيده بود شرايط ديده شدن پيدا نکند.

دوسالانه‌هاي مبتني بر فراخوان دموکرات‌تر هستند

محمود محرومي نيز با اشاره به وقفه چندين ساله براي برگزاري دوسالانه هفتم گفت: ما بايد مي‌پذيرفتيم که مثلا دوسالانه هفتم و هشتم برگزار نشده‌اند و جاي خالي آن‌ها را در تاريخ مجسمه مي‌گذاشتيم و دوسالانه نهم را برگزار مي‌کرديم. معمولا در برگزاري دوسالانه‌ها دوشيوه رايج است، رويکردي که در آن همه مجسمه‌سازان مي‌توانند با شرکت در فراخوان در اين دوسالانه شرکت کنند و رويکردي که مبتني بر نمايشگاه‌گرداني است. دوسالانه‌هايي که در ايران برگزار مي‌شود مبتني بر شرکت در فراخوان است و دوسالانه‌هايي که با اين رويکرد برگزار مي‌شوند در مقايسه دوسالانه‌هاي نمايشگاه‌گرداني شده دموکرات‌تر هستند.

او افزود: البته در ايران با توجه به تاخيري که در برگزاري دوسالانه‌ها شاهد هستيم، بهترين شيوه برگزاري دوسالانه به صورت فراخوان است. مگر اين که تصميم بگيريم دوسالانه‌آرت برگزار کنيم. البته تيم برگزاري دوسالانه هفتم تمايل داشتند که دوسالانه به سمت نمايشگاه‌گرداني پيش برود تا دوسالانه يک دستي داشته باشيم. اما شرايطش با توجه پيچيدگي‌ها موجود فراهم نبود.

محرومي ادامه داد: بخشي از اين مشکلات معطوف به استادان پيشکسوت مجسمه‌سازي بود. بخشي نيز معطوف به مجسمه‌سازان فارغ‌التحصيل دانشگاه بود که شش سال چون دوسالانه برگزار نشده بود، براي نمايش آثارشان انتظار کشيده بودند. گروهي از مجسمه‌سازان هم مي‌خواستند با رويکرد هنر در دوسالانه شرکت کنند. اگر دوسالانه به سمت نمايشگاه‌گرداني مي‌رفت بي‌شک گروه بزرگي از مجسمه‌سازان با اين رويکرد مخالفت مي‌کردند.

محرومي با بيان اين مطلب که اگر دوسالانه به سمت نمايشگاه‌گرداني پيش مي‌رفت، بايد افرادي اين مسئوليت را مي‌پذيرفتند که با هنر و هنرمندان مجسمه‌ساز ايران آشنايي داشته باشند، گفت: انتخاب هر فردي هم به عنوان نمايشگاه‌گردان حرف و حديث خودش را دارد. اگر بخواهيم از نمايشگاه‌گردان‌هاي خارجي استفاده کنيم هم با اين مشکل مواجه هستيم که آن‌ها همه مجسمه‌سازان ما را نمي‌شناسند.

او افزود: مهمترين دستاورد دوسالانه نمايشگاه‌گرداني شده حذف جايزه است. چنين دوسالانه‌اي بيشتر به کيفيت کار در مقايسه با کميت مي‌انديشد. مشکلات دوسالانه از زماني آغاز مي‌شود که قرار مي‌گذاريم ما به افرادي جايزه بدهيم. در جريان برگزاري دوسالانه هفتم از روز افتتاحيه تا اختتاميه ما نگاه بازديدکنندگان را نسبت به اين رويداد دنبال مي‌کرديم. در روزها نخست با مخالفت برخي از هنرمندان با برخي از آثار مواجه بوديم اما زماني که مراسم اختتاميه برگزار شد و برگزيدگان دوسالانه مشخص شدند، تعداد مخالفان بسيار افزايش پيدا کرد.

اين مجسمه‌ساز ادامه داد: رويکرد بيشتر اعضاي تيم داوران دوسالانه هفتم هنري با گرايش مجسمه‌سازي بود. البته نقدي به تيم داوران نيست چون در فراخوان عنوان شده بود که نگاه برگزارکنندگان اين رويداد مبتني بر تم است و براساس تم نيز برگزيدگان دوسالانه هفتم انتخاب شدند.

محرومي ادامه داد: مشکل اصلي من با دوسالانه‌هايي که در ايران برگزار مي‌شود، به دليل فراخواني بودن آن‌هاست و ماهيت برگزاري چنين دوسالانه‌هايي مشکلات بعدي را بوجود مي‌آورد.

حميد شانس در ادامه اين نشست گفت: ساختار زماني دوسالانه، يک پيگيري دوسالانه را اعلام مي‌کند. دوسالانه‌ها بر تغيير زماني استوار هستند و بين دوسالانه قبلي با بعدي بايد خط و ربطي وجود داشته باشد که از طريق تحول يک ويژگي در زمان مشخص شود. مهم‌ترين نقش در دوسالانه‌ها، قابليت‌هاي به روز بودن است.

به گفته اين مجسمه‌ساز، هر ساختار فرهنگي بايد خودش را با مشخصات اجتماعي، فرهنگي آن منطقه تطابق بدهد تا قابليتي خلاقه شود نه روشي تقليدي. به نظرم مشکل اساسي دوسالانه‌هاي ما اين است که ساختار آن‌ها مقلدانه است چگونه مي‌توانيم انتظار داشته باشيم از دل ساختاري مقلدانه يک پديده نو زاده شود.

او افزود: من در دوسالانه يک، دو، چهار و پنج تا حدودي سهيم بوده‌ام و در داوري دوسالانه هفتم نيز بودم و در اين هفت دوسالانه‌اي که تاکنون در ايران برگزار کرده‌ايم، بيش از پنج هزار اثر را ديده‌ام و بيش از?? هزار فاکتور را بررسي کرده‌ام. متاسفانه دوسالانه‌هاي ما بيشتر به سمت نمايشگاه پيش رفته‌اند. شويي براي نمايش قابليت‌هاي هنر نو و معاصر.

شانس ادامه داد: دوسالانه بايد بر شرايط ما منطبق شود. ما در کشوري زندگي مي‌کنيم که مجسمه‌سازي در آن کوچک و کنترل شده است. در چنين شرايطي به نظرم دوسالانه بايد به سمت دوسالانه مجسمه‌سازي پيش برود. در مجسمه‌سازي، مهندسي اجتماعي بيش از ساير عرصه‌هاي هنر است. در رشته مجسمه‌سازي اجازه نمي‌دهند که سالي بيش از ?? دانشجو گرفته شود. اين در حالي است که در نقاشي بيش از سه هزار دانشجو پذيرفته مي‌شوند.

او افزود: در کشوري که مجسمه‌سازي کوچک است و روند تحولات آن نامعلوم است و تعداد نمايشگاه مجسمه بسيار کم است. دوسالانه چه دل‌مان بخواهد و چه نخواهد نقش کلان را بازي مي‌کند و در چنين وضيعتي شرايط اجتماعي است که شکل برگزاري دوسالانه فراخواني را تحميل مي‌کند.

شانس ادامه داد: دوسالانه‌هاي نمايشگاه‌گرداني مزيت‌هاي بسياري دارند، در اين دوسالانه‌ها نمايشگاه‌گردان کار خوب انتخاب مي‌کند و اثر سفارش مي‌دهد، اما با وجود پارامترهاي فعلي نمي‌توانيم چنين انتخابي کنيم.

به گفته شانس، يکي از مهمترين دستاوردهاي دوسالانه مجسمه‌سازي تهران اين است که مردم با مجسمه‌سازي آشنا مي‌شوند. از دوسالانه پنجم بيش از ?? هزار نفر بازديد کردند. به اندازه تعداد تماشاچيان يک مسابقه حرفه‌اي فوتبال.

او افزود: دوسالانه مجسمه‌سازي فراخواني، محدوديت‌هايي را براي مجسمه‌سازان به وجود مي‌آورد، مثلا اين رويکرد جلوي قابليت‌هاي مولتي مديا را حتي براي مجسمه‌سازي مي‌گيرد. به نظرم براي دوره‌ گذاري که ما در آن به سر مي‌بريم، برگزاري دو گونه دوسالانه نمايشگاه‌گرداني شده و فراخواني احساس مي‌شود. ضرورت برگزاري دوسالانه مجسمه همواره احساس مي‌شود چون بايد جايگاه مجسمه‌سازي را در مقايسه با ساير هنرها نيز نمايش بدهيم.

شانس با اشاره به بيانيه هيات داوران دوسالانه هفتم گفت: متن اين بيانيه را من نوشتم و حميد کشميرشکن نيز در آن اعمال نظرهايي داشت. در داوري يکي از مساله‌هايي که با آن روبرو بوديم چيدمان آثار بود. چيدمان عبارت است از ايجاد فضاي ذهني و انساني از طريق اشيايي که قابليت‌هاي نشانه شناختي دارند. در چيدمان عملا شاهد تحول فضاي بصري به فضاي معنايي هستيم. چيدمان نه تنها از نظر من بلکه از نظر بسياري از صاحب نظران يک قابليت کاملا مجسمه‌سازانه است که رابطه هنرهاي ديداري را برقرار مي‌کند.

او افزود: داوران اين رويداد منع جديي براي اين که کارها چيدمان شوند، نديدند ولي اين به معناي پذيرش چيدمان بر ساير نحله‌هاي و قابليت‌هاي مجسمه‌سازي نيست. بايد قبول کنيم که دوسالانه ما مشکلات ساختاري دارد. در برگزاري دوسالانه بايد ببينيم نقش انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز چيست؟ آيا قرار است انجمن با يک واسطه دوسالانه را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي بگيرد و برگزاري آن را به يک دبير بسپارد؟

شانس ادامه داد: بايد بينيم دوسالانه مي‌خواهد واقيعت مجسمه‌سازي ايران را به نمايش بگذارد يا نه مي‌خواهد آرمان‌ها و خواست‌هاي ما را از مجسمه‌سازي به نمايش بگذارد؛ اما دوسالانه مجسمه‌سازي هنوز تکليف‌اش را به صراحت براي ما مشخص نکرده است.

 

 
نظر کاربران

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی  

پست الکترونیکی    

نظر شما  
 

 
اخبار پربیننده  
گزارش تصویری  
نظرسنجی  
در جریان نمایشگاه نقاشی‌های تهمینه میلانی به کدام گزینه رای می‌دهید؟





   
آخرین اخبار  
روزنامه تهران تایمز بر دیوار گالری سیحون
نمایشگاه آثار ناصر اویسی در موزه هنرهای معاصر
برپایی نمایشگاه "آبی بی‌کران"
برگزاری کنفرانس "سیر تحولات خوشنویسی ایرانی در دوره قاجار"
فراخوان طراحی کارخانه ای برای کودکان
فراخوان طراحی اسکان اضطراری در پاراگوئه
فراخوان چهارمین دوسالانه ملی پوستر رضوی
نمایشگاه "تصرف" در گالری ویستا
نمایشگاه "ساکن" در گالری اثر
آیدین آغداشلو: خط میرعماد را به قلب خود می‌چسبانم
برپایی نمایشگاه "ایسِجسیس" در ساختمان کندوان
نمايشگاه گروهي عكس "فراموشي" در گالري سايه
نمايشگاه مجسمه ابوذر ونكي در گالري شيرين
نمايشگاه كاريكاتور بزرگمهر حسين پور در گالري راه ابريشم
نمايشگاه نقاشي شادي نوياني در گالري شيرين


 

   صفحه اصلی | اخبار | جشنواره ها  | گالری ها | بین الملل  | اقتصاد هنر  | گزارش تصویری | مشاوره خرید و فروش آثار هنری | تماس با ما | درباره ما | پیوندها | آرشیو
تمامی حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری ایوانا است.
Powerd by MediaGraph