6808
تاریخ انتشار : 12:46:13 , 1397/10/16    ارسال به دوستان |    نسخه چاپی  

روایت درختانی هرگز نروییده از زبان هنرجویان بهزاد شیشه‌گران
نمایشگاه گروهی نقاشی هنرجویان استاد بهزاد شیشه گران، به عنوان نخستین پروژه هنرجویی/دانشجویی با محوریت نقش استاد در جمع آوری آثار، در نگارخانه دانشجو دانشگاه تهران برگزار شده است.

به گزارش ايوانا، آثار نمايشگاه گروهي نقاشي با عنوان "قلمه" با موضوع درخت و با تکنيک‌هاي متنوع و نگاه هاي متفاوت به سوژه، کار شده‌اند. آثار 9 هنرجو در اين نمايشگاه در معرض ديد عموم قرار گرفته است که براي اولين بار به موضوع درخت پرداخته‌اند و بين 25 تا 50 جلسه سه ساعته براي اجراي اين پروژه کار کرده‌اند.

ديدن تنوع کاري از نگاه کاملا مينيمال گرفته تا جزءي نگري‌هايي به سان نگارگري از تاش‌هاي رنگي بر روي بوم تا کولاژ و ترکيب مواد، چنان تنوعي را به نمايش گذاشته است کحه در نگاه اول کمتر شما را به ياد کارهاي اول هنرجويان يک استاد مي‌اندازد.

مهناز ابويي، هادي بابارحيمي، منيره بابايي، مارال تجربه کار، مهرنوش ستوده فومني، گلنوش ستوده فومني، الهام حسني‌نژاد، آذين ولي‌زاده و ليلا هاشمي، هنرجوياني هستند که آثارشان در اين نمايشگاه در معرض ديد عموم قرار گرفته است.

الهام حسني‌نژاد فراهاني سال 1396 نمايشگاهي با موضوع پرتره و با راهنمايي‌هاي بهزاد شيشه‌گران در فرهنگسراي ارسباران برگزار کرده است.

وي با ابراز خرسندي از برگزاري نمايشگاه قلمه، درباره کارهايش مي‌گويد: احساس بسيار خوبي از اين پرژه نمايشگاهي دارم زيرا در کنار بقيه دوستانم نگاه خود را با موضوع درخت به تصوير کشيدم. من از زمان نوجواني تاکنون نقاشي مي‌کنم و نزد اساتيدم اسماعيل و بهزاد شيشه‌گران آموزش ديده‌ام. سبک من  از لحاظ  فرم به سورئال و از نظر تکنيک به امپرسيونيسم نزديک است.

حسني‌نژاد اضافه مي‌کند: به زعم من درخت نمادي از زندگي و گذر عمر است که مرتب در چهار فصل حيات پويا بوده و هر بار به شکلي خود را نشان مي‌دهد گذشت عمر آدمي را در  وجود درخت مي‌توان پيدا کرد.

اين هنرمند با نگاهي تطبيقي بر انسان و درخت، در ادامه توضيحاتش مي‌گويد: من نيز سعي کردم در نقاشي‌هايم آدمي را در چهار راه فصول خود نشان بدهم و درخت را آينه تمام قد گذر عمر دانستم با اين تفاوت که عمر انسان کوتاه است ولي عمر درخت اگر آفتي به آن نخورد و تبري آن را لمس نکند؛ بسيار طولاني است و قصه‌هاي بسيار  براي آدم‌ها دارد.

آذين ولي‌زاده يکي ديگر از هنرمندان اين نمايشگاه، حدود ? سال است که هنرجوي بهزاد شيشه گران است.

او درباره علاقه‌مندي‌اش به هنر مي‌گويد: هميشه علاقه به نقاشي داشتم و طراحي مي‌کردم اما نقاشي و طراحي اصولي را نزد استاد شيشه‌گران ياد گرفتم و توانستم مسير خودم را با کمک‌هاي بي‌دريغ استاد پيدا کنم. موضوع اين نمايشگاه يعني درخت، خيلي برايم جذاب بود.

‎اين هنرمند ادامه مي دهد: وقتي شروع به کار کردن روي موضوع کردم اوايل برايم سخت بود تا به توصيه استاد سعي کردم بيشتر به جزئيات درخت دقت کنم و در واقع از ديد خودم درخت را ببينم، به کمک استاد روش خودم را پيدا کردم و از آن موقع هر چقدر گذشت بيشتر علاقه‌مند به درخت شدم. تمام درخت‌هايم را در گوشي موبايلم کشيدم و استاد بعد از ديدنشان تشويقم کرد که اين مسير را ادامه بدهم و بعد از اينکه طرحم نهايي شد آنها را روي بوم آوردم. 

تکنيک کارهاي ولي زاده اکريليک روي بوم است.

گلنوش ستوده که او هم دو سال است در کلاس هاي استاد شيشه گران حضور دارد، درباره خودش مي گويد: قبلا کلاس هاي نقاشي متنوعي در زمان هاي کوتاه چند ماهه رفتم که هيچ کدام از نظر خودم موثر نبود و روحيات و سبکي که به آن علاقه داشتم مورد توجه قرار نمي گرفت، تا اينکه با استاد شيشه گران آشنا شدم و در مسير دلخواه خودم قرار گرفتم. علاقه شخصي ام به سبک هاي مدرن و مينيمال در عکاسي و طراحي صنعتي بود که سعي کردم اين نگاه را در نقاشي هايم نيز وارد کنم البته شناختي که استاد روي روند و کارهاي قبلي ام داشتند بي تاثير نبود تا بتوانم راه و روش خودم را پيدا کنم.

وي درباره کارهاي اين نمايشگاه اضافه مي کند: کارهايي که در اين نمايشگاه به نمايش در آمده حاصل تلاش ها و تفکراتم در مسيري است که طي شد، دوست داشتم درخت هايم مدرن و ساده در فضايي خيلي خلوت، خالي و مينيمال باشند، بدون اضافه گويي، ظرافت و شکنندگي براي من اهميت زيادي داشت تا به عدم نمايش حضور درخت (نمايش کلي فضا در سايه هاي روي زمين) برسم. 

تکنيک کار گلنوش ستوده، مداد رنگي روي مقوا است.

مهرنوش ستوده فومني، ديگر هنرمند حاضر در اين نمايشگاه، از کودکي علاقه مند به نقاشي و طراحي بوده و از روي ميل شديدي که به اين هنر داشته معمولا در اوقات فراغت مشغول به نقاشي بوده است و در آن لحظات توانسته به آساني از اين دنيا خارج و وارد دنياي دروني اش شود. 

او نيز از دو سال پيش، به صورت جدي نزد استاد بهزاد شيشه گران، به يادگيري طراحي و نقاشي پرداخته و تاثير ماندگار و به سزايي به گفته خود، از استاد گرفته است.

مهرنوش ستوده فومني درباره کارهايش مي گويد: اگر چه طبيعت براي من هميشه نماد زندگي بوده است، با اين وجود در طي به سرانجام رساندن اين پروژه، گويي با لحظه لحظه هاي عمر هر درخت و در آغوش آسمان نيز زيسته ام.

مجموعه کارهاي او با ترکيب مواد و کلاژ کار شده اند.

منيره بابايي که چندين سال است نزد بهزاد شيشه گران کار مي کند، نيز مي گويد: بيست سالي است که نقاشي مي کنم البته به طور متناوب نبوده و وقفه هايي يکي دو ساله داشته ام.                

او در سه نمايشگاه گروهي شرکت داشته و چهار نمايشگاه انفرادي نيز برگزار کرده است.                         

بابايي درباره نمايشگاه قلمه، مي گويد: وقتي قرار شد با استاد شيشه گران پروژه درخت را کار کنيم، اولين بار بود که به اين موضوع مي پرداختم و برايم آسان نبود چون بيشتر انتزاعي و اکسپرسيونيسم کار مي کردم البته کار رئال هم مي کنم. به هر حال سعي کردم به طور کلي به موضوع نگاه کنم و وارد جزئيات نشوم. عکاسي از درخت هاي مختلف و طبيعت را انجام دادم و در نهايتا برداشت خودم را از عکاسي به تصوير کشيدم.

نقاشي هاي بابايي با اکريليک کار شده و در آن ها سعي شده حس و حرکت را به وسيله خط و حجم و رنگ بيان کند. 

مهناز ابويي ديگر هنرمندي که آثارش در نمايشگاه به نمايش درآمده، درباره آثارش مي گويد: کارگاه نقاشي هميشه براي من مانند ارابه جادويي سفر در زمان بود. ارابه اي که مرا به سرزمين رنگ و آرامش مي برد. تلفيقي از تفکر و حقيقت؛ براي به تصوير در آوردن آنها چه کسي شايسته تر از استاد شيشه گران که هدايت گر  اين سفر مي توانست باشد .کسي که خلق کردن سبک کاري شخص را از روحياتش به او گوشزد مي کند و آغاز راهي که از دوران نوجواني من شروع شده بود.

وي درباره اين نمايشگاه، اضافه مي کند: موضوع درخت، برگزيده طوفان تفکرات جمعي ما بود. فسلفه مدرن هميشه پريشاني هاي مرا به خوبي به تصوير در مي آورد و درخت اين رفيق روزگاران کهن تا به امروز، در قاب من به سبک و ديد مدرن جايگاهي يافت که اکنون در نمايشگاه گروهي قلمه مخاطب را به چالش دعوت مي کند.

هادي بابارحيمي در توصيف کارهاي خود جايي نوشته است: دوستي مي گفت " اگه ميخواي از سفر لذت ببري از مسير لذت ببر." در طول شکل گيري و سرانجام اين پروژه، از طرح مسئله برگزاري نمايشگاه تا انتخاب موضوع و کار و کار و کار. درخت!! هزاران فرم و رنگ، نماد زايش نماد زندگي و از همه مهم تر نماد اميد. گهگاهي با چندين و چند ايده و کار، و بودند روزها و هفته هايي پشت سر هم خالي خالي، اينقدر خالي که رويي براي رفتن سر کلاس نبود و صد البته تمام نه گفتن هاي استاد که هر جلسه و هر بار سطح توقع از خودم را بالا مي برد. بارها و بارها نقطه شروع و راه تازه اي جلوي پاي من گذاشت و ادامه مسير را ترسيم کرد. اين نمايشگاه در ابتدا براي من مقصد و پايان کار بود ولي رفته رفته به يک ايستگاه تبديل شد در مسير يادگيري و شايد هم ابتداي راه. 

بابارحيمي درباره فعاليت هنري اش مي گويد: هميشه به انجام فعاليت هاي هنري علاقه داشتم و انجام مي دادم، اولين بار در سال ???? با آقاي شيشه گران آشنا شدم و حدود ? ماه آموزش هاي اوليه را گذروندم و مجدد از اواسط سال ???? تا اوايل سال ???? که منجر به برگزاري دو نمايشگاه گروهي شد و دوباره از شهريور ???? تا به اکنون مشغول کار هستم، در مجموع شايد بشود گفت ? سال کار هنري در کارنامه دارم.

او درباره اين نمايشگاه مي گويد: براي نمايشگاه قلمه ابتدا با بافت يا تکستچر شروع کرديم و بعد هر کس با بافت مورد نظرش شروع به کار کردن با درخت کرد، من با طراحي و ايجاد بافت با ذغال شروع کردم، عکس برداري از طبيعت، از طراحي هاي خودم و  استفاده از نرم افزارهاي گرافيکي همه و همه من را در رسيدن به فرم هاي درخت حودم ياري کردند. کارهاي گذشته ام به صورت سياه و سفيد بودند، استفاده از رنگ و مواد متفاوت و گوناگون تجربه جديد من بود. بيشتر اوقات محيط و ترکيب کار دچار مشکل مي شد که در نهايت به نتيجه کاري که در نمايشگاه مشاهده مي کنيد رسيدم، درختان در جايي ميان زمين و آسمان با استفاده از پاستل روغني معلق ماندند.

مارال تجربه کار با تجربه حضور در 4 نمايشگاه گروهي، درباره کارهايش مي گويد: بعضي پديده ها آنقدر مهم و نزديک هستند که فکر مي کني آن ها را خوب مي شناسي تا اينکه به تلنگري مجبور يا مشتاق مي شوي دوباره و از نو نگاهشان کني و گاهي يک قدم پيش تر رفته و به تازگي ثبتشان کني. اين دقيقا اتفاقي بود که استاد بهزاد شيشه گران، با آن ذوق و زاويه ديد پخته اما جوان و تجربه گرش برايمان رقم زد و چه پديده اي مهم تر و جذاب تر و براي اين روزهاي شهر و حتي کشورمان ويژه تر از درخت.                                                        

او ادامه مي دهد: حالا که افتاده بوديم در خط درخت، بيشتر و بيشتر به اعجاب و جادوي وجودش پي مي برديم. براي من در ابتدا اين نکته مهم شد که درخت در کجا؟ درخت به عنوان يک پديده  انتزاعي يا موجودي واقعي؟ درخت از بيرون يا درخت از درون؟ بيشتر تصاويري که از درخت ايراني شايد به ياد مي آوريم يا تلفيقي از قلبي يادگاري در کنار دو اسم عاشق و معشوق است يا سروهاي خميده در باد يا در عالي ترين حالتش تنه هاي ستبر درخت هاي سهراب خان سپهري؛ اينجا بود که کم کم برايم آشکار شد غير از دلايل فرهنگي ( براي من تعريف فرهنگ ساده است و آن يعني سليقه)، دليل مهم ايجاد اين کليشه ديدن درخت به عنوان يک پديده از بيرون و در قاب و چيزي شبيه عکس است؛ يعني بازنمايي واقعيت به ساده ترين شکل و در مواقعي بازنمايي اين واقعيت يعني درخت با چاشني نمادين. پس راه من تا حد زيادي مشخص شده بود، ديگر درخت را در قاب نبينم زيرا هنر عکاسي به بهترين نحو و نقاشي هاي موجود، در بيشترين تعداد "درخت" را در قاب ثبت کرده اند و نکته انتخاب تکنيکي بود که از ماده اي درخت بسازم که در طبيعتش نيست.

و اما درخت از نگاه ليلا هاشمي با 4 نمايشگاه گروهي و دو نمايشگاه انفرادي در کارنامه هنري خود؛ او مي گويد: به پيشنهاد استاد شيشه گران اين پروژه با تحقيق و مطالعه در ارتباط با موضوع درخت و ديدن آثار ديگران در ژانرهاي مختلف هنري از قبيل نقاشي، گرافيک، عکاسي و ... آغاز شد. پروژه قلمه در ستايش درخت در کلاس مطرح شد و در اين پروژه قرار بر اين شد که نقاشي هايمان نه شباهتي به آثار استاد شيشه گران داشته باشند و نه شباهتي بين کارهاي هنرجويان باشد. اکثر ما با موضوعات مختلف کار کرده بوديم ولي براي اولين بار بود که مشخصا به موضوع درخت مي پرداختيم.

او ادامه مي دهد: در آموزش نقاشي کلاسي پرداختن بارها و بارها به يک موضوع واحد و بدون تکرار طرح قبلي و مطالعه روش هاي گوناگون، ديد گسترده اي از نقاشي را به من داد. براي من اين راه نه تنها خستگي در بر نداشت بلکه هر بار شور و شوق بيشتري براي جستجو کردن در من زنده مي شد. طي يکسالي که براي اين نمايشگاه تلاش شد، بارها مسير کارهايمان عوض شد و در اين راه استاد لحظه به لحظه با ما همراه بودند و راهنمايي و همراهي و حمايت شان و فزوني گرفتن انگيزه هنرجويان در راه و هدفشان، ما را در نهايت به نتيجه فعلي رساند.

او درباره کارهايش اضافه مي کند: نقاشي هاي من با رويکردي انتزاعي پيش رفت. درختان من از دل کارهاي انتزاعي ام به وجود آمدند و حس و حال درخت را به خود گرفتند. درختاني که با رنگ اکريليک روي مقوا اجرا شدند و به تعبير استاد مشهدي زاده حس قطرات باران را روي شيشه به بيننده منتقل مي کنند. در اين نمايشگاه 5 تابلو نقاشي ام را روي 5 تي شرت نيز چاپ کردم که اين روش هم برايم تجربه دلچسبي بود.

گفتني است، نمايشگاه نقاشي هنرجويان استاد بهزاد شيشه‌گران با عنوان "قلمه" شامل 56 اثر تا 20 دي همه روزه غير از جمعه ها از ساعت 9 تا 17 دائر خواهد بود و علاقه مندان مي توانند براي ديدن آثار به نگارخانه دانشجو به نشاني خيابان 16 آذر، پايين تر از خيابان ادوارد براون، شماره 16، باشگاه دانشجويان دانشگاه تهران مراجعه کنند.

 

 
نظر کاربران

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی  

پست الکترونیکی    

نظر شما  
 

 
اخبار پربیننده  
گزارش تصویری  
نظرسنجی  
در جریان نمایشگاه نقاشی‌های تهمینه میلانی به کدام گزینه رای می‌دهید؟





   
آخرین اخبار  
درخشش شش ایرانی در فهرست 500 هنرمند برتر 2018
راه یابی 604 اثر از 485 هنرمند به جشنواره تجسمی فجر
اختتامیه جشنواره هنر ایران
یادداشت معاون امور هنری وزارت ارشاد درباره دغدغه‌های این روزهای هنر
فراخوان جشنواره بین‌المللی کارتون مطبوعاتی بلژیک
نمایشگاه "فرسایش" به روایت حمیده گل‌محمدی
معرفی منتخبان3 بخش دیگر جشنواره «هنر مقاومت»
گالری آس میزبان "شوخ‌طبعی، اضطراب، ترکیب‌بندی"
برگزاری نمایشگاه عکس‌های حمید جبلی در گالری آتبین
دومین روز نشست جستاری در چهل سال هنر انقلاب اسلامی در فرهنگستان هنر
آغاز همایش "چهل چراغ هنر؛ جستاری در چهل سال هنر انقلاب اسلامی ایران"
گالری ساربان میزبان «خاطرات رنگ‌یافته»
79 اثر در مرحله نهایی انتخاب بخش خوشنویسی یازدهمین جشنواره فجر
برپایی نمایشگاه "محفظه‌های من" در گالری ویستا
برگزاری آیین افتتاح نمایشگاه و اهدا جوایز ششمین جشنواره بین‌المللی عکس خیام


 

   صفحه اصلی | اخبار | جشنواره ها  | گالری ها | بین الملل  | اقتصاد هنر  | گزارش تصویری | مشاوره خرید و فروش آثار هنری | تماس با ما | درباره ما | پیوندها | آرشیو
تمامی حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری ایوانا است.
Powerd by MediaGraph